God lei die volk

Op ’n dag in die middel van die lente het die wolk bo die tabernakel gelig.  Dit was twee jaar na die volk uit Egipte weg is.  Op bevel van die Here het hulle na Kanaän begin trek.

Onder leiding van die Here het hulle die pad aangedurf, met die wolkkolom in die dag en die vuurkolom in die nag.  En elke keer wanneer hulle opgekyk het, het hulle geweet: HY is daar!  Die grootste geskenk moontlik – God se voortdurende teenwoordigheid.

’n Mens sou dink, dít is die lewe.  Dít is waarna Dawid vanuit die Judawoestyn in Psalm 63 verlang: “Ek soek U, o God, my God, ek dors na U; ek smag na U soos in ’n dor en droë land, ’n land sonder water. Ek wil by U in die heiligdom wees om daar u mag en grootheid te ondervind. U troue liefde is meer werd as die lewe; daarom sal ek U prys. As ek aan U dink op my bed, oor U peins in die nag, dan weet ek: U is vir my ’n hulp, en dan juig ek oor die beskerming onder u vleuels. Ek bly altyd naby U, u hand ondersteun my.”

Die volk kla oor alles

Maar, dít is nie hoe die volk dit ervaar het nie.  Die volk kla oor alles.  Ons lees van vier hoofsake waaroor hulle kla.  Hulle kla oor hulle swaarkry, sommerso in die algemeen en hulle kla oor die kos.  Soos Die Storie skryf: “’n Spul skobbejakke wat saamgetrek het, het ’n onbedaarlike lus vir vleis gekry.”!  Dit was mense van ander nasies wat saamgetrek het en wat nie baie gehou het van die ontberinge in die woestyn nie.  Die ander leiers, Mirjam en Aäron, kla ook oor die hoof leier, Moses.  Hulle hou nie van die feit dat hy met ’n Kussitiese vrou, waarskynlik ’n swart vrou, ook een van die ander mense wat saamgetrek het, getrou het nie.  En les bes, die volk kla oor die vooruitsig om in Kanaän in te trek.  Hulle het net nie kans gesien vir die reuse wat daar op hulle wag nie.

Hoe reageer die Here daarop?

Genesis 22:1-19 – Klema 10 Februarie 2013

Vanaand wil ek op die toetsing van Abraham fokus, soos ons dit lees in Genesis 22.

Lees Genesis 22:1-19.

’n Skrikwekkende verhaal

Die verhaal is vir ons so bekend dat ons die afgryslikheid daarvan nie meer so maklik  raaklees nie.  Daarom help dit om te luister na twee Joodse legendes wat die erns van hierdie verhaal vir ons onderstreep.  Want dit is ‘n skrikwekkende verhaal.

God hoor, onthou en neem ter harte

Toe ek dit gelees het, het ek net geweet dit is die woord wat die Here vanoggend vir ons het.  Die eenvoudige boodskap – God hoor; God onthou; God neem ter harte – dit is waarmee die Here ons moed wil gee vir die roeping wat Hy vir ons het.

Dit is die basis van ons vertroue op God – dat Hy hoor, dat Hy ons onthou, dat Hy ons nood ter harte neem.  Dit is hoe God is.  Dit is waarop ons vertrou.  Dit is wat ons na God toe neem as ons in die nood is.  Dit is waarop ons staatmaak.

En vanoggend wil ek jou maar net weer daarvan verseker.  God hoor;  God onthou; God neem ter harte.

Ons kan baie dinge in die Bybel lees.  Daar is ongelooflike interessante kante van die geloof.  En ek het net weer met die Psalms die week verwonderd gestaan oor die ontwikkeling van ons geloof oor die eeue en watter rol digters en leiers gespeel het en wat ons kan leer van God en van hoe geloof werk.

Maar, belangriker as dit en dieper as dit, is die eenvoudige fundamentele waarheid: God hoor; God onthou; God neem ter harte.

Hierdie verhaal van Moses en die volk is dus opgeteken om jou hierop te laat vertrou.  Want alles wat ons in Eksodus 3 en verder gaan lees, vloei voort uit hierdie waarheid oor God.

God gee ’n ruimte en ’n roeping

God wou op ’n spesiale manier ’n pad stap met mense.  Hy wou by hulle Sy eie woonplek vind.  Twee gevare het egter dié bedoeling van God bedreig:

1. Adam en Eva was ongehoorsaam aan God en
2. Kain het vir Abel doodgemaak, sodat dié droom van God nie verwesenlik kon word nie.

God het egter nie sy bedoelings laat vaar nie.  Eers het hy vir Noag gekies uit al die mense om met hom ’n nuwe begin te maak.  En toe dit nie uitwerk soos God dit wou hê nie, weens die uiteindelik bou van die toring van Babel, het God besluit om ’n nog beter plan te maak.

God bou ’n nasie

Hy kies om ’n nasie te bou waaruit uiteindelik die Verlosser van die wêreld gebore sou word.

Roudiens vir Rinette Dickinson Die lewe is ‘n reis in ‘n tentwoning Paulus vertel die verhaal van ons lewe as 'n reis in 'n wêreld waar daar lyding en swaarkry…

Dit bly vir my een van die mees treffende leringe van Jesus, waar Hy in Johannes 14:23 vir die “goeie” Judas-dissipel sê:

“As iemand My liefhet, sal hy my woorde ter harte neem; en my Vader sal hom liefhê, en Ons sal na hom toe kom en by hom woon.”

Dit is wat God ook met jou hierdie jaar wil doen.  In jou lees van Die Storie wil God sy teenwoordigheid só ‘n werklikheid vir jou laat word, dat jy inderdaad die ervaring sal hê dat God by jou sal kom woon.

Dit is my gebed vir jou, en vir my.

Watter voorreg en watter avontuur om saam hierdie jaar te onderneem.

Om God op sy woord te neem

Want, as die volk se sonde was dat hulle nie na God geluister het nie, en nie in sy weë wou wandel nie, dan is die volk se herstel geleë in ‘n nuwe luister na God en ‘n nougesette wandel met Hom.

En dit is presies dieselfde vir ons, vir almal wat onder druk is. 

• Erken dat Hy God is, en dat jy drooggemaak het;
• Vertrou Hom om jou deur die smeltkroes te suiwer, soos goud gesuiwer word, en
• soek Hom dag vir dag om na Hom te luister en met Hom jou pad te loop. 

God is daar, Hy dra ons en ons laste dag vir dag (Ps 68:20), en Hy beloon dié wat na Hom soek (Hebr 11:6).  Of soos Die Boodskap dié vers vertaal: Hy sal jou “met oop arms ontvang.”  “He cares enough to respond” (The Message).

Só ervaar jy nie net God se seën nie, maar gebruik Hy jou ook tot seën vir ander mense.

Ek wil vandag die teks gebruik as ’n sleutel om die Christus-kind self beter te verstaan, om jou begrip van wat hier gebeur, te verruim, om jou uit te daag om meer raak te sien in die Christus-Kind, om Hom raak te sien as Kind ja, maar meer nog, as Christus-Koning en uiteindelik as Christus-God.  Die implikasies daarvan vir jou lewe is ingrypend.

Want sien, die eintlike verskyning waaroor dit hier gaan, die hart van Epifanie, is die verskyning van Jesus.

So. Wie is hierdie Kind? Wie is hierdie Jesus? Waarom is sy geboorte of verskyning so belangrik? Dit is die vrae wat Matteus, na sy fokus in die vorige perikoop op Josef en Maria, met die verhaal van die sterrekykers en Herodes wil beantwoord.

God praat met my

Paulus se liefde vir Timoteus

Paulus was baie lief vir Timoteus. Hy het hom leer ken net na hy ‘n groot teleurstelling met Johannes Markus gehad het. En van die begin af het hy ge-”click” met Timoteus. Hulle het baie saamgewerk ...

Nou skryf Paulus ‘n laaste brief, soos ‘n laaste testament. En Paulus is baie dankbaar, maar ook besorg, want Timoteus moet nou Paulus se plek oorneem.

• En let op wat is die eerste ding waaraan Paulus dink.  Hy dink aan God, en hy dank Hom dat Hy daar is vir hulle.  Daarmee herinner hy Timoteus daaraan dat God die diepste bron van krag is.  Dit is altyd waar ‘n mens begin.  Niks is belangriker as God in ‘n mens se lewe nie.
• Maar die tweede ding waaraan Paulus dink, is Timoteus se familie.  Van al die mense wat ‘n invloed in Timoteus se lewe gehad het, is dit sy ma en sy ouma wat uitstaan.  Timoteus het nie sommer uit die lug uit begin glo nie.  Hy het dit by sy ma en sy ouma geleer, selfs al lees ‘n mens niks van sy pa of oupa se geloof nie.  Sy ma en ouma het gesorg dat hy vir God leer ken en vir Hom leer dien.

En dit is vandag nog so.