Ons weet min van hierdie sterrekenners af.  In die oorlewering van die geskiedenis het hulle name gekry, Caspar, Melchior en Balthasar, maar daar is geen historiese getuienis wat dit bevestig nie.  Dit is nie eers seker of hulle wel drie mans was nie.  Dit is afgelei uit die drie geskenke wat hulle aan die voete van Jesus neergelê het.  Sommige noem hulle ook konings op voetspoor van Jes. 60:3: “Nasies kom na jou lig toe en konings na die glans van die nuwe dag wat vir jou aangebreek het.”

Daar is ‘n moontlikheid dat hulle volgelinge van Zoroaster was, ‘n priester van ‘n monoteïstiese godsdiens in wat vandag bekend staan as Iran.  Dit sou hulle goeie kennis van die sterrekunde verklaar, omdat Zoroasters bekend was daarvoor.  Die Grieke het bv. hulle sterrekunde by die Zoroasters geleer.

Ons weet ook nie baie van die ster af nie.  Dit kon ‘n supernova of ‘n samekoms van ‘n paar planete of doodgewoon ‘n Goddelike natuurwonder gewees het.  En hoe hulle die ster se pad bereken het en toe gevolg het – dit weet ons ook nie.

Maar dit is nie vir Matteus belangrik nie.  Hy het iets heeltemal anders op sy agenda.  Wat vir hom saak maak, is nie wie die sterrekenners of die ster was nie.  Wat saak maak is die Een wat hulle kom soek het, die Een wat gebore is in die stal in Betlehem, Jesus.

Matteus fokus dus in sy verhaal van die sterrekenners op die reaksies op die goeie nuus van die geboorte van Jesus.

Vier dinge tref my van die reaksies op Jesus in die verhaal van die sterrekenners:

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

(more…)

Waaroor gaan dit in die geestelike lewe?  Petrus spel vir ons drie sirkels van geestelike groei uit in die teks wat ons gelees het:

1. Ons is geroep om geestelik te groei deur die Woord. Dit is ‘n baie persoonlike roeping.  Die eerste sirkel van geestelike groei.  En dit het met die Woord te make, die “suiwer melk van die Woord”.  Dit is wat Petrus in hfst. 2:1-3 sê.
2. Ons is geroep om opgebou te word as ‘n geestelike huis vir die Here. Die tweede sirkel van geestelike groei.  In ons erediens bring ons geestelike offers aan die Here.  En dit is iets wat jy nie op jou eie kan doen nie.  Jy moet ‘n “lewende steen” in die gebou van God word.  Dit is wat Petrus in hfst. 2:4-10 sê.
3. Ons is gestuur om goed te doen in die gemeenskap. Dit is wat Petrus in hfst. 2:11-17 sê.  Dit is eweneens iets wat ons nie alleen kan doen nie.  Ons het mekaar nodig om ‘n impak in die wêreld te maak. “No man is an island!” (John Donne)

Petrus sal verder aan nog twee ander sirkels van geestelike groei uitlig, ons arbeidsverhoudinge en die huwelik en gesinslewe.  Daar is vyf in totaal.  Maar, ek gaan vandag net op hierdie derde een van die sirkels van geestelike groei fokus.  Jy kan by die huis sorg dat jy ook na die ander kyk.

English.docx; Afrikaans.pdf; 1 Petrus 2 teks met verwysings.pdf

Hier volg die hele erediens:

(more…)

Ek dink min van ons weet vandag presies hoe ‘n radikale idee die belydenis Sola Scriptura was en is.

Die radikaliteit lê natuurlik alreeds in die taal.  Sola beteken Alleen.  In kombinasie met Scriptura beteken Sola Scriptura daar is niks, en daar mag niks langsaan of bo-oor die Skrif wees nie.  Sola Scriptura sê daar is nie ‘n hoër gesag as die Skrif, en die Skrif Alleen nie.  En onthou, Scriptura beteken die Skrif, die geskrewe Woord van God.  Scriptura beteken dus die Bybel in al sy onderdele sowel as in sy geheel.

As jy dus sê Sola Scriptura beteken dit dat jy akkoord gaan dat ‘n mens die Bybel alléén gebruik om God se wil uit te lê. Dit is wat die taal sê.  Sola Scriptura is nie prima Scriptura nie. D.w.s., ek lees nie eers die Bybel en dan ook ander menings oor wat vir leer en lewe belangrik is nie, soos sommige teoloë dit vandag doen nie (Scott McKnight bv.).  Ek lees nét die Skrif om agter te kom wat God wil of wat Hy nie wil nie.

Hier volg die hele erediens:

(more…)

Dit is 10 Februarie 1554.  Twee dae voor Lady Jane Grey die skavot met die guillotine bestyg. Die Katolieke kapelaan John Feckenham besoek Jane in haar sel in die Tower of London in die hoop om haar siel te red. Of so dink hy.

Koningin Mary (ook bekend as “Bloody Mary”) het haar niggie Jane se doodsvonnis reeds onderteken, maar sy het haar gesoute kapelaan gestuur om te sien of hy Jane kon terugbring na Rome voor haar teregstelling. Jane is sewentien jaar oud.

‘n Heftige debat volg – Feckenham, die Katolieke apologeet en Jane die Gereformeerde tiener. Hy beklemtoon dat regverdiging deur geloof en werke kom; Sy staan ​​vas op grond van sola fide. Hy beweer dat die Nagmaalsbrood en -wyn werklik die liggaam en bloed van Christus is; sy hou vol dat die elemente Jesus se reddingswerk simboliseer. Hy bevestig die Katolieke Kerk se gesag naas die Skrif; sy dring daarop aan dat die kerk onder die deurdringende blik van God se woord val.

“Ek is seker ons twee sal nooit weer ontmoet nie,” sê Feckenham uiteindelik vir Jane, wat haar veroordeling impliseer. Maar Jane draai die waarskuwing terug na hom: “Die waarheid is, ons sal nooit weer ontmoet nie, tensy God jou hart bekeer.”

(more…)

8 Oktober 2017 Aanddiens Somerstrand

Versoekings en beproewings

Ek lees die week ’n interessante hoofstuk in die boek van Lance Hahn, The Master’s Mind.  Die hoofstuk handel oor God wat versoekings en beproewings – temptations and trials – toelaat in ons lewe, omdat dit vir ons goed is.

Regtig? Regtig.

Dieselfde Griekse en Hebreeuse woorde – peirasmos en massâ – word in die Skrif gebruik vir versoekings en beproewings, soos Jakobus 1 onder andere uitspel.  Die onderskeid hang af van die bedoeling en motivering.

• Is die bedoeling van die moeilike situasie waarin jy jouself bevind, om jou af te breek?  Dan is dit ’n versoeking. 
• Is die bedoeling van die moeilike situasie waarin jy jouself bevind, om jou op te bou?  Dan is dit ’n beproewing.

Versoekings wil jou in sonde laat val.  Dit is nooit iets wat God sal doen nie.  Maar, Hy toets jou wel – met deernis – om jou te dissiplineer.

Jakobus sê oor versoekings: “¹² Gelukkig is die mens wat in versoeking standvastig bly. As hy die toets deurstaan het, sal hy as oorwinningsprys die lewe ontvang wat die Here belowe het aan dié wat Hom liefhet.”

Hy is baie duidelik daaroor dat sonde anti-God is.  God sal dus nooit iemand lei om te sondig nie.  “¹³Iemand wat in versoeking kom, moet nooit sê: “Ek word deur God versoek” nie; want God kan nie verlei word nie, en self verlei Hy niemand nie. ¹⁴Maar ’n mens word verlei deur sy eie begeertes wat hom aanlok en saamsleep. ¹⁵Daarna, as die begeertes bevrug geraak het, bring dit die sonde voort; en as die sonde ryp geword het, loop dit uit op die dood.” (Jak. 1:12-15).

Maar, God sit gelowiges deur moeilike situasies wat twee goed aan hulle kan doen.  Dit kan eerstens vir jou soos ’n spieël wees, jou huidige situasie aan die lig bring, jou help om dinge raak te sien wat jy moet verander, dinge wat jy moet los, dinge wat jy moet begin doen.  Dit kan tweedens vir jou wees soos ’n stel trappe, om jou sterker maak, jou fikser te maak, en te dinge te leer wat nodig is in jou geloofslewe.

Soos dieselfde Jakobus sê, en hy gebruik dieselfde Griekse woord om oor beproewings te praat: “²My broers, julle moet baie bly wees wanneer allerlei beproewings oor julle kom, ³want, soos julle weet, as julle geloof die toets deurstaan het, stel dit julle in staat om te volhard.” (Jak. 1:2-3)

En Jakobus moedig ons aan om te volhard, omdat dit tot geestelike rypheid lei.  En as ons wysheid kortkom, moet ons dit van God bid wat aan almal sonder voorbehoud gee sonder verwyt (Jak. 1:4-8).

Natuurlik is beproewings steeds ’n uitdaging.  En ons gaan nie altyd weet of iets ’n versoeking of ’n beproewing is nie.  Dit weet net God.

Uit hierdie lees van Lance Hahn se boek het ek na die Bybel gaan kyk vir verdere leiding, en die Here het met my gepraat uit die eerste brief van Petrus.  Ek sal dit graag met julle lees en vyf gedagtes met julle deel om julle te laat volhard in beproewings en versoekings. Die eerste twee kom uit die gedeelte.  Die laaste drie uit die res van die hoofstuk wat jy ná die tyd kan gaan lees. (more…)

Die pas begin versnel met die trek langs die Dooie See op aan die oostekant van die Jordaan.  Die eerste oorwinning wat die tweede generasie van Israel behaal, is teen die Kanaäniete van koning Arad wie se stede hulle met die banvloek tref (Numeri 21:1-3).

‘n Mens sou wou dink dat die probleme van die verlede oorkom is.  Hulle oorwin juis dié mense waarteen hulle ouers verloor het 38 jaar gelede (Num. 14:45).  En ‘n mens begin opgewonde raak oor die feit dat hulle dié keer die Here aanroep in gebed, selfs ‘n gelofte aan Hom maak, en alles vir Hom gee, elke stukkie van die buit wat hulle in die oorlog maak. (more…)

Die student Sibongile Mani het hierdie week ‘n algemene gesig geword in die media.  Sy het per ongeluk R14 miljoen gekry en in ‘n kort tydjie reeds R818 000 daarvan uitgegee.

Nou, ek wil haar nie “shame” nie.  Ek wonder wat ek sou gedoen het as ek só baie geld in my rekening gehad het.  Wat sou jy gedoen het?  Jy kan gaan kyk wat NMB studente geantwoord het op dié vraag.

En al sou jy die regte ding gedoen het en die geld teruggegee het, die punt is dat sy nou die geld skuld, want sy het dit uitgegee.

So, kry hierdie prentjie in jou kop.  Sibongile word voor die raad gedaag en gevra om die geld terug te betaal.  Want, sy skuld dit vir die owerhede.

Maar, sy kan nie.  Daar is nie ‘n manier nie.  Iemand het uitgewerk hoeveel jaar dit sou neem as sy ‘n goeie werk sou hê en dit moet terugbetaal.  Dit sal haar meer as twintig jaar neem, as sy elke maand R8 000 terugbetaal.

Nou, stel julle voor dat Sibongile begin pleit dat hulle haar moet vergewe … en die raad stem in.  Hulle skryf dit af.  Sy loop as ‘n vry mens daar uit. Sy kan aangaan met haar lewe.  Sy hoef nooit weer daaroor te wonder of te wroeg nie.  Sy is vry.  Sy het geen skuld meer nie.  Sy is vergewe.

HIER VOLG DIE HELE PREEK (more…)

Ek is Kaleb.

Dit het ons amper twee jaar geneem om by Kades uit te kom.  Deur dik en dun was die Here daar vir ons in die woestyn.  Deur die Rietsee.  In die oorlog teen die Amalekiete.  In die honger en dors tye met die manna en die water.  Selfs waar Hy opgetree het teen die rebelle. Korag, Datan, Abiram.  Selfs teen Mirjam en Aäron!  Ek kon amper nie glo dat hulle dit gewaag het om Moses aan te vat nie.  Ons moes sewe dae vir haar wag dat die Here haar velsiekte genees.

Regdeur dit alles het die Here ons egter gelei.  Soos die wolk opgelig het, het ons agter Hom aangetrek.  Wanneer dit gaan staan het, het ons kamp opgeslaan.  Selfs in die nag was ons van Hom bewus.  Die lig wat van die vuurkolom uitgestraal het, het tot in elke tent lig gemaak.

Elke keer dat ons onseker was, het die Here sy wet vir ons uitgelê.  Dit het ons gehelp om elke oomblik van die dag van Hom bewus te bly.  Elke keer wat ons gesondig het, kon ons om vergifnis gaan smeek by die Tabernakel.  En soos die offers se rook opgetrek en die priesters ons van God se genade verseker het, kon ons sy vrede in ons harte voel neerdaal.

By Kades het die droom van die beloofde land egter binne bereik gekom.  Ek was so bly dat die Here die oggend in die Paranwoestyn aan Moses verskyn het.  Die opdrag was om twaalf leiers uit die twaalf stamme as verkenners aan te wys.  Ek kon my geluk nie glo toe ek aangewys is om my stam Juda te verteenwoordig nie.

Moses het ons gestuur om as verkenners op te tree.  Ons moes nie net die toeganklikheid van die stede en die paraatheid van sy mense toets nie, maar ook die vrugbaarheid en geskiktheid van die land ondersoek.  Moses wou spesifiek hê ons moes van die vrugte saambring as ons kon.  Die manna was immers goed genoeg, maar ‘n druiwetros of ‘n bietjie dadels sou darem vorentoe smaak.  En dit sou die volk opgewonde maak, het hy gereken.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS: (more…)

Ek wil vanaand vir julle vyf verhale vertel en ‘n paar ander gee vir verdere nadenke.  Want, dit is hoe die Here ons harte aanraak, deur verhale.  Soos ons luister, kan die Gees dit gebruik om diep in ons hart in te kom en ons te verander.  Julle kan ook die blaadjie gebruik dié week om met ander te gesels en na hulle verhale te luister

Paulus se roepingsverhaal

Die eerste verhaal is dié een wat ons in 1 Korintiërs 9:19-23 lees.  Dit is die meesterverhaal waarmee die Here met ons praat vanaand.  (more…)

Die towerbeker

Daar is ‘n donker storie van ‘n man wat ‘n towerbeker gevind het.  Elke keer as hy in die beker gehuil het, het sy trane verander in pêrels.  Hy was egter nog altyd ‘n gelukkige man, al was hy arm, en het baie min gehuil.  Daarom het hy maniere gekry waarop hy hartseer kon word, sodat sy trane hom ryk kon maak.  Soos die pêrels opgehoop het, het sy gulsigheid gegroei.  Die storie eindig met die man wat op ‘n berg pêrels sit, mes in die hand, hulpeloos besig om te huil in die towerbeker met sy geliefde vrou se dooie liggaam in sy arms.  (Khaled Hosseini in The Kite Runner).

Gulsigheid ken geen perke nie

Gulsigheid ken geen perke nie.  Gulsigheid is ‘n groot “onbeskeie begerigheid”.  Die HAT beskryf mense wat aan gulsigheid lei as gulsaards, gulsbekke, gulssakke, vrate.  Dit is mense met ‘n “onversadigbare lus vir vleis”, soos Numeri dit uitspel.

Iemand het gesê: “Gierigheid is ‘n vet duiwel met ‘n klein mondjie.  Niks wat jy hom voer, is ooit genoeg nie.”  (Janwillem van de Wetering).  Dieselfde geld gulsigheid.

En dit is nie iets waaraan net arm mense ly nie.  Soos die profeet sê: “’n Hooghartige mens wat hom deur sy rykdom laat mislei, sal nie in sy doel slaag nie, al is hy so gulsig soos die doderyk, so onversadigbaar soos die dood.” (Habakuk 2:5).

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS: (more…)