The contemplative life

“The contemplative life is the steady gaze of the soul upon the God who loves us,” sê Richard Foster. Dit is: “an intimate sharing between friends,” soos hy Teresa van Avila aanhaal.

Gebed is ten diepste ‘n diep waarneming en bewussyn van wie God is en wat Hy doen.  Dit is wat ons in Maria se gebed in Lukas 1:26-38; 46-55 (onderaan aangehaal – also in English) raaksien.

Sy as jongmeisie, wat só ‘n groot verantwoordelikheid kry om die Seun van God in die wêreld te bring, sy bid nie soseer oor haarself en wat sy ervaar as sodanig nie, maar oor wat sy van God raaksien in wat sy ervaar en hoe dit haar help verstaan wie God is en wat Hy doen.

En die belangrikste van wat sy raaksien van God, is dat Hy aandag gee aan die nederiges, aan die mense wat in die oë van die wêreld op die randte staan, wat nie hoog geag word deur die magtiges van die wêreld nie.

Mary’s song thus exemplifies the contemplative tradition – die tradisie van ‘n nougesette beoefening van die bewussyn van God – because it celebrates the activity of God in human life.

En ons moet raaksien dat dit altyd ook gaan oor die lewe daarbuite.  Wat binne jou aangaan, wat in jou verhouding met God gebeur, het alles te make met wat daarbuite in die kontak met mense gebeur. (more…)

Die huidige onrus in ons land rondom die leierskap sowel as op ons kampusse raak ons intens.  Die geveg tussen leiers rondom die politiek en die ekonomie sentreer rondom die siekte van korrupsie en selfverryking wat ons land laat steier voor die afgrond van rommelstatus.  Ons sien amper daagliks hoe die rolspelers hulleself posisioneer en mekaar probeer uitoorlê.  Daar is amper niks meer geheims daaroor nie.  Dit gebeur nie agter die skerms nie.  Ons kan die storielyn volg in die media.

Die geveg op ons kampusse sentreer rondom die ervaring wat baie studente het dat hulle nie tuis is in hierdie land nie, en nie ‘n toekoms vir hulleself sien nie.  En, dit is nie net arm studente wat só voel nie.  Dit is veral studente uit die middelklas wat deelneem en voorvat.  Die angswekkende van die situasie is dat baie van hulle met ‘n ideologie werk wat gewelddadig is, gegrond op die geskrifte van Frantz Fanon en ander.  Om dit nog erger te maak, word die onrus ongelukkig ook met dieselfde tipe ideologie teengestaan van die regering se kant af wat nie soseer na oplossings soek nie, maar self gewelddadig en onderdrukkend is.  Daar is ook misdadige elemente en politieke opportuniste wat die situasie misbruik  wat alles net nog meer kompleks maak.  Die dreigende gevaar is dat hierdie konflik ‘n hele geslag kinders en studente van enige toekoms hoegenaamd kan ontneem.  En dan skiet ons as ‘n land onsself in die voet, eintlik in albei voete.

Dié situasie het my laat dink aan een van my lewensmotto’s.  Richard Niebuhr het in sy etiek Responsible Self die volgende gesê:

“God is acting in all actions upon you.  So respond to all action upon you as to respond to his action.”

So wat kan ons agterkom van God in alles wat rondom ons gebeur?  Wat is God besig om te doen?  En hoe kan ons op sy werk reageer?

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (more…)

Waar Paulus in hoofstuk 1 vir Timoteus raad gegee het oor hoe om dwaalleraars en dwalinge as sodanig te hanteer, fokus hy nou op die positiewe riglyne vir die werk in ‘n gemeente.  En let op waarmee hy begin. Nie met die prediking of die organisasie nie, maar met gebed.

Daarna eers, in hoofstuk 3, skets hy die wyse waarop die leierskap in die gemeente moet funksioneer, ouderlinge en diakens, altyd met die fokus op wie die gemeente is, dat hulle die gemeente is van die lewende God, en dat die gemeente “die draer en beskermer is van die waarheid” (vers 15).

Ek wil vanoggend vyf dinge uit die teks uitlig oor gebed.  Daarmee wil ek jou motiveer om hierdie week in gebed voor die Here te kom en jou gebedslewe te verryk met dié insigte.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (more…)

1 Korintiërs 2:1-5 – Leer Jesus ken

Dit is die jaar 54 n.C.  Paulus is op sy derde sendingreis in Efese.  Terwyl hy vir twee jaar daar gebly het, skryf hy ‘n paar briewe aan die gemeente in Korinte.  Hulle het hom ‘n paar vrae gevra oor die Christelike lewe: oor bloedskande, hofsake, prostitusie (“meisies van Korinte”), die huwelik,  seks, ongetroudes, afgodsoffers, genadegawes, en die nagmaal.

Want, onthou, dié gelowiges het tot bekering gekom uit die heidendom waarin hulle geweldig losbandig en afvallig gelewe het.  Hulle moes leer wat dit beteken om ‘n Christen te wees.

Maar Paulus begin nie met hulle vrae nie.  Hy begin by die begin, by die Here Jesus self.  Want dit is die hoofsaak waaroor dit gaan.  Dit is die hele evangelie, die goeie nuus.  Dit gaan altyd in die eerste plek oor die persoon en werk van die Here Jesus.  Daarna kan ‘n mens uitbrei oor die gawes en die nagmaal en ander etiese vrae. (more…)

Die sweet begin pêrel teen die ou man se slape.  Die berg is steil. Hy gaan staan om asem te skep.   Sy oë dwaal terug.  Sy mense is net ‘n veraf spikkeltjie in die dynserige hitte van die vlakte.  Hy weet hulle sal vir hom wag.  Hy sluk swaar.  Wat sê hy vir hulle as hy leë hande terugkeer?

Hy draai om.  Daar is nie meer tyd vir draal nie.  Die tyd het gekom.  Hulle moet die berg uit.  Hy trek sy gordel reg waaraan die mes hang.  Hy versit die potjie met kole na sy ander hand.  Dan kyk hy links.  Sy seun het darem regtig sterk geraak.  Hy dra die hout met gemak.  Sy treë is lank.  Die man weet hy sal homself al hoe meer moet inspan om by te hou.  Sy hart swel van trots …

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (more…)

Die roeping van Jeremia

Ek wil vandag gesels oor roeping.  En ek wil Jeremia as lens gebruik dat jy oor jou eie roeping as kind van die Here kan dink.  Want, ek is oortuig, die groei in ‘n mens se geestelike lewe begin by jou bewussyn van roeping.  En ek sal afsluit met ‘n paar gedagtes oor ons roeping as geloofsgemeenskap.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS

(more…)

Bells Challenge

Ons gaan dié kwartaal aandag gee aan geloofsgewoontes, spiritual disciplines, that will help us become missional.  We will discuss five habits that will help us live generous, hospitable, Spirit-led, Christlike lives.  Why?  Because we are missionaries to our own neighborhoods as we heard in our Mission’s Week.

Wat ons gehoor het in Sendingweek moet nou deel van ons lewens raak, en ons gaan julle daarmee help.  Vanaand skets ek ‘n raamwerk vir die BELLS Challenge, die vyf geloofsgewoontes, wat ons gaan inoefen, en ons manier van leef gaan bepaal: Bless, Eat, Listen, Learn, en Sent.  Seën, eet, luister, leer, en gestuur.  Julle kan weereens volg op die Bybel app. (more…)

Ek is op ‘n plek in my geestelike lewe wat ek al hoe meer van twee goed bewus raak – die “hiernamaals” waarheen God ons wil neem, en die suigkrag van die “hiermaals” wat ons die vreugde van God se teenwoordigheid kan ontneem.

Ek is aan die een kant al hoe meer bewus van die bestemming wat God vir ons as kinders van die Here het. Hy wil ons as sy kinders verwelkom in sy koninkryk om “heilig, sonder foute en onberispelik” voor Hom te lewe – die “hiernamaals” wat Paulus in hoofstuk een van Kolossense uitgespel het (1:27). Dit is die grootste geskenk wat enigiemand kan kry. Nie net omdat dit ‘n wonderlike uitsig is nie – en dit moet jy goed hoor – maar omdat dit hiérdie lewe heeltemal verander. As ek weet waarheen ek op pad is, kan ek bykans enigiets wat met my hier gebeur, hanteer. Om die waarheid te sê, my ewige bestemming verdryf my vrees vir enige bedreiging op hierdie aarde. Dit is ómdat ek ‘n “hiernamaals” het waarna ek uitsien, dat die “hiermaals” – soos Lina Spies daarvan praat – nie net vir my draaglik word nie, maar deurdrenk met die teenwoordigheid van God self.

Ons verloor baie keer perspektief op wat op die spel is in die evangelie van Jesus Christus.  Ons lê klem op die inhoud van die evangelie, op die liefde wat Hy vir ons het, op die vrede wat Hy bring, op die bevryding deur die vergifnis van sondes.

En dit is reg so, want dit is die goeie nuus wat ons deel geword het in Christus.

Maar, ons vergeet van die feit dat ons “uit die mag van die duisternis gered” is en “verplaas” is “na die koninkryk” van God se “geliefde Seun”.  Die goeie nuus het vir ons ‘n werklikheid geword midde in die duisternis van hierdie sondige wêreld.

Jesus wil ons “heilig, sonder foute en onberispelik” voor God stel.

Dit is dus waarheen ons op pad is.  Om aan die einde van die tyd in ‘n groot kosmiese skouspel, as “heiliges”, mense wat sonder foute is, mense wat onberispelik is, voor God gestel te word, sodat God Homself in ons kan verlustig, en kan sê, sien julle, daar is my mense, dié mense wat ek nou vir ewig in gemeenskap met My intrek en vir ewig met hulle sal lewe.  Hulle is my volk, en Ek is hulle God.  Ons hoort nou bymekaar vir ewig.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (more…)

I come to the garden alone

Austin Miles het ‘n ongelooflike lied geskryf: I come to the garden alone. Ek wil dit graag vir julle lees.

I come to the garden alone

while the dew is still on the roses,

and the voice I hear falling on my ear

the Son of God discloses.

Refrain:

And he walks with me, and he talks with me,

and he tells me I am his own;

and the joy we share as we tarry there,

none other has ever known.

2. He speaks, and the sound of his voice,

is so sweet the birds hush their singing,

and the melody that he gave to me

within my heart is ringing. (Refrain)

3. I’d stay in the garden with him

though the night around me be falling,

but he bids me go; thru the voice of woe

his voice to me is calling. (Refrain)

Austin Miles (1913)

Dit is ‘n ongelooflike raak beskrywing van die ervaring wat ‘n mens het as jy in ‘n noue gemeenskap met die Here wandel.  Daar is ‘n stuk ontsluiting van God wat in gebed kom wat nie met woorde beskryf kan word nie.  En daar is altyd ‘n stuk roeping daarin, “he bids me go” en dit sluit baie keer moeilike tye in “thru the voice of woe”.  Maar, die vreugde van die intimiteit met God is onvergelykbaar met enigiets anders.

En dít is die roeping van elke kind van God.  Dít is die deel van elke kind van God.  Dít is waarvoor ons geskape is.  Dít is waarvoor ons verlos is.  Om in ‘n ononderbroke gemeenskap met God te lewe.

Maar, dié lied van C. Austin Miles roep twee Skrifgedeeltes na vore, een van verlies, en een van vreugde.  Skrifgedeeltes wat nodig is om die omvang van die betekenis van Miles se lied te kan verstaan.

HIER VOLG DIE HELE EREDIENS (more…)